Een kwetsbaar, persoonlijk verhaal
In een ogenblik veranderde alles. En, achteraf gezien, tegelijkertijd ook in kleine stapjes.
Het was 2 december. Ik was 18 en moest mijn huissleutel inleveren bij mijn moeder. Ik werd verstoten uit het gezin, zei ze doodleuk, en ik mocht niet meer terugkomen. Dat ze het écht meende, had ik toen nog niet door. Ik was in shock. Dat ik mijn ouders en broers echt nooit meer zou spreken, er niet meer bij zou horen, kon ik me toen niets bij voorstellen. Maar het was wel wat gebeurde…
Nu, decennia later, kijk ik nog steeds op deze gebeurtenis met gemengde gevoelens terug. Niet meer puur negatief dus. Ik zie nu dat verstoten worden ook mijn redding is geweest. Ik was en ben namelijk erg trouw en zou nooit uit mijzelf zijn weggegaan. Terwijl daar genoeg redenen toe waren, van jongs af aan.
Wat ik leerde
Wat ik leerde in de jaren erna, was dat het niet ‘normaal’ is hoe ik ben opgevoed. Als er al sprake was van opvoeding… Normaal zijn is wel iets waar ik erg naar heb verlangd. Om erbij te horen. Maar wat ik sindsdien vooral heb geleerd, is dat hoe meer je probeert om ergens bij te horen, hoe meer bevestigd wordt waarin je van anderen verschilt.
Uiteindelijk heeft ieder mens diens eigen last te dragen en diens eigen weg te gaan. De uitdaging is om daarmee in het reine te komen. Om stap voor stap te ontrafelen wat nodig is en ondertussen meer draagkracht op te bouwen. En ook het goede te leren ontvangen dat óók hier en nu aanwezig is. Onvoorwaardelijk. Dus zonder dat je er voor hoeft te werken.
Ik moest best veel angsten overwinnen en emotionele draagkracht opbouwen voordat ik het aandurfde om kleur te bekennen. Om op eigen wijze met nek en schouders boven het maaiveld uit te steken. Voorbij de mensen groeien die over je heen pissen, jaloers zijn, zich tegen je afzetten of je naar beneden proberen te halen. Voorbij alle onrust, stevig geankerd in mijn bekken en met een open hart en mind. Menselijkheid wees mij de weg. En het bleek mooier te zijn dan ik ooit voor mogelijk had durven houden. Juist door de onprettige kanten niet meer weg te stoppen, maar te leren koesteren en liefdevol zorg voor te dragen, komt de schoonheid meer naar voren. Zonder emotionele verstrengelingen. Zonder schuiven met pijn of verantwoordelijkheid, dingen laten zijn zoals ze zijn. Kwetsbaar en krachtig tegelijk.
Wat ik vond
Ik voel me verbonden, zonder dat ik ervoor hoef te werken. Ik hoef me niet meer anders voor te doen dan ik ben. Ook met mijn rare trekjes en eigenaardigheden zijn er mensen die mij aardig vinden, bij mij willen zijn of van mij willen leren. Dit maakt het een stuk gemakkelijker om kleur te bekennen en mijn werk vorm te geven op een manier waarbij ik, en het kind dat ik ooit was, zich comfortabel en gedragen voelen.
Ervaringsgericht werken
In mijn werk combineer ik mijn universitaire opleidingen en werkervaringen met een ervaringsgerichte aanpak. Ervaren gaat dieper dan alleen het hoofd of kennis uit boeken en onderzoek. Ervaren biedt de mogelijkheid om denken, voelen en doen dieper in balans te brengen, waardoor een evenwichtige manier van leven en werken kan ontstaan. Waardoor er sprake kan zijn van een van binnenuit gedragen herstel. Herstel dat niet meer stuk kan of kan verdwijnen. En dus blijvend is. Het maakt hierdoor ook langetermijnwelzijn mogelijk. Je kunt er aan bouwen middels kortetermijn doelen en het trainen van levensvaardigheden.
Het heeft voor mij geleid tot een manier van leven en werken waarin ik me heel voel. Waarin ik vanuit een zachte openheid en nieuwsgierigheid de wereld om me heen opneem. En waarin ik me laat leiden door wat nodig is. Nodig voor duurzaam herstel, groei en veranderprocessen.
Lezingen geven? Prima. Maar wel op mijn manier ;-). Vanuit menselijkheid, levenswijsheid en diepgang dus. Ervaringsgericht les geven aan leiders en ondernemers? Natuurlijk! Graag zelfs. Onze ecologische lesruimte is er klaar voor. Ervaringsgerichte boeken schrijven over 24 verschillende mentale gezondheid onderwerpen? Onderwerpen waar ik direct of indirect zelf ervaring mee heb? Ja! Mijn innerlijk kind heeft het nodig dat ik stap voor stap uitleg wat er is gebeurd en hoe je gevoelsmatig jouw weg naar herstel kunt vinden. Het zullen liefdevolle en waarde toevoegende boeken worden, die daarna hopelijk via jou en anderen hun weg zullen vinden naar de mensen die ze nodig hebben. Vraag hier het boekenoverzicht aan.
Tot slot
Hoi, mijn naam is Wendy van Mieghem. Als psycholoog en socioloog ondersteun ik je graag bij duurzaam herstel, groei, verandering en leiderschap. Afstemmen op je menselijke natuur, en leren om er op een ondersteunende en helende manier zorg voor te dragen, helpt je om een meer blijvende opbouwende verandering te realiseren.
Op mijn website deel ik tips, inzichten en handvatten, waarmee je een duurzame werk- en leefstijl kunt ontwikkelen. Persoonlijk en professioneel. Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief. Op die manier houd ik je graag op de hoogte!
Graag tot ziens,
Wendy van Mieghem